Bij veel mensen leeft het gevoel dat het allemaal niet meer ‘klopt’ op de arbeidsmarkt. Steeds meer ouderen om voor te zorgen en steeds minder werkenden om het werk te doen. Te weinig jongeren met een (juiste) opleiding en een vergrijzende beroepsbevolking. Men ‘moet’ werken tot zijn 67ste, maar men voelt zich al op zijn 50ste ‘afgeschreven’. De fileproblematiek en de op slot zittende huizenmarkt frustreert de mobiliteit op de arbeidsmarkt. Duidelijke politieke en maatschappelijke hervormingen staan niet gepland.

De Nederlandse arbeidsmarkt kenmerkt zich door een eigen unieke dynamiek. Dalende werkloosheid en een zeer beperkte groei van openstaande vacatures. Grote regionale fricties van vraag en aanbod. Inmiddels alweer net zoveel Oost-Europese werknemers als voor de crisis. Steeds meer mensen werken als ZZP’er. Van de beroepsbevolking heeft 12% een uitkering.

Werkgevers werven en reorganiseren op hetzelfde moment. Een aantal paradoxale ontwikkelingen die -met oude en nieuwe theorieën- lastig te verklaren zijn.

Lees hier het onderzoek  van YER en Intelligence Group naar de ontwikkelingen en trends op de arbeidsmarkt 2011 – 2015